پیش بینی رضایت شغلی معلمان بر اساس آموزش هوشمند و حمایت فناورانه مدرسه

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی رضایت شغلی معلمان بر اساس آموزش هوشمند و حمایت فناورانه مدرسه انجام شد.. رضایت شغلی معلمان به عنوان یکی از عوامل موثر بر کیفیت آموزش، انگیزش شغلی، تعهد سازمانی و ماندگاری در حرفه معلمی شناخته می شود؛ از این رو شناسایی عوامل پیش بینی کننده آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل تمامی معلمان مدارس مقطع ابتدایی، متوسطه اول و متوسطه دوم شهرستان لاهیجان در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود. نمونه پژوهش شامل ۲۵۰ نفر از معلمان بود که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه رضایت شغلی معلمان، پرسشنامه آموزش هوشمند و پرسشنامه حمایت فناورانه مدرسه استفاده شد. روایی ابزارها از طریق نظر متخصصان و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه همزمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین آموزش هوشمند و رضایت شغلی معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین حمایت فناورانه مدرسه با رضایت شغلی معلمان همبستگی مثبت و معناداری داشت. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که آموزش هوشمند و حمایت فناورانه مدرسه به طور مشترک توانستند بخش قابل توجهی از واریانس رضایت شغلی معلمان را تبیین کنند. در میان متغیرهای پیش بین، حمایت فناورانه مدرسه از قدرت پیش بینی بیشتری برخوردار بود.بر اساس نتایج پژوهش، توسعه زیرساخت های فناوری آموزشی، افزایش دسترسی معلمان به ابزارهای هوشمند، ارائه آموزش های تخصصی در زمینه فناوری های نوین آموزشی و تقویت حمایت مدیریتی و فنی مدارس می تواند زمینه ارتقای رضایت شغلی معلمان را فراهم سازد و به بهبود کیفیت نظام آموزشی کمک کند.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، آموزش هوشمند ، حمایت فناورانه مدرسه ، فناوری آموزشی ، معلمان ، تحول دیجیتال در آموزش.