نقش میانجی گرایانه حمایت اجتماعی ادراک شده در رابطه بین استرس ادراک شده و بهزیستی روان شناختی با امیدواری در دانش آموزان متوسطه

زمینه و هدف: امیدواری یکی از عوامل کلیدی سلامت روان و موفقیت تحصیلی دانش آموزان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی گرایانه حمایت اجتماعی ادراک شده در رابطه بین استرس ادراک شده و بهزیستی روان شناختی با امیدواری در دانش آموزان دوره دوم متوسطه انجام شد.روش: پژوهش از نوع همبستگی بود. نمونه شامل ۲۲۶ دانش آموز دوره دوم متوسطه ناحیه یک شهر مشهد بود که به روش تصادفی سیستماتیک انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه امید میلر، مقیاس بهزیستی روان شناختی ریف، مقیاس استرس ادراک شده PSS-۱۴ و مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک شده بود. داده ها با ضریب همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند.یافته ها: استرس ادراک شده با امیدواری رابطه منفی معنادار (β=−۰.۵۴\beta = -۰.۵۴β=−۰.۵۴، p<۰.۰۰۱p < ۰.۰۰۱p<۰.۰۰۱) و بهزیستی روان شناختی با امیدواری رابطه مثبت معنادار داشت (β=۰.۶۸\beta = ۰.۶۸β=۰.۶۸، p<۰.۰۰۱p < ۰.۰۰۱p<۰.۰۰۱). حمایت اجتماعی با امیدواری رابطه مثبت و با استرس ادراک شده رابطه منفی نشان داد. شاخص های برازش مدل های ساختاری مطلوب بود (GFI > ۰.۹۰، RMSEA < ۰.۰۶). نتایج از نقش میانجی حمایت اجتماعی در هر دو رابطه حمایت کرد.نتیجه گیری: حمایت اجتماعی ادراک شده می تواند اثر استرس و بهزیستی روان شناختی بر امیدواری دانش آموزان را واسطه گری کند. تقویت شبکه حمایت اجتماعی خانواده، دوستان و مدرسه می تواند به افزایش امیدواری و سلامت روان دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ادراک شده ، استرس ادراک شده ، بهزیستی روان شناختی ، امیدواری ، دانش آموزان ، معادلات ساختاری