اقتصاد رگولاتوری Agentic شبکه های Agentهای مادر، اقتصادی،انرژی، مدیریتی، صنعتی و سازمانی

ظهور شبکه های گسترده از عوامل هوشمند خودمختار در حوزه های حیاتی اقتصادی، انرژی، مدیریتی، صنعتی و سازمانی، نظام های سنتی تنظیم گری و حاکمیت را با چالشی بی سابقه مواجه ساخته است، به گونه ای که الگوهای کلاسیک نظارت و مقررات گذاری که برای جهان کنشگران انسانی و سازمان های حقوقی متشکل از انسان ها طراحی شده اند، در مواجهه با میلیون ها عامل خودمختار که در کسری از ثانیه تصمیم گیری، مبادله، و اقدام می کنند، عملا ناکارآمد و ناکافی هستند و این مقاله با هدف طراحی و تبیین چارچوبی نظری برای اقتصاد رگولاتوری عامل بنیان در شبکه های متنوع عوامل هوشمند، به بررسی ابعاد گوناگون این تحول پارادایمی می پردازد که در آن، تنظیم گری از الگوهای ایستا و دستوری به سوی الگوهای پویا، داده محور، و مبتنی بر تعامل بلادرنگ میان نهادهای ناظر و شبکه های عامل در حال حرکت است و یافته های این پژوهش که با بهره گیری از روش تحلیل محتوای کیفی و بررسی نظام مند متون، اسناد سیاستی، و تجارب بین المللی به دست آمده، نشان می دهد که اقتصاد رگولاتوری عامل بنیان نیازمند طراحی لایه های جدیدی از حاکمیت است که شامل تنظیم گری الگوریتمی، نظارت بلادرنگ بر تعاملات عامل به عامل، اعتبارسنجی پویای هویت و صلاحیت عامل ها، مدیریت ریسک های سیستمی ناشی از رفتارهای جمعی، و ایجاد سازوکارهای پاسخ گویی و جبران خسارت در قبال اقدامات خودمختار می شود و این مقاله با ارائه مدلی مفهومی برای اقتصاد رگولاتوری عامل بنیان، نشان می دهد که گذار موفق از تنظیم گری کلاسیک به تنظیم گری عامل بنیان، مستلزم بازطراحی بنیادین نهادهای نظارتی، توسعه زیرساخت های فنی و داده ای، و ایجاد تعادلی پویا میان تسهیل نوآوری و تضمین امنیت و عدالت در شبکه های عامل است.

کلیدواژه ها:

اقتصاد رگولاتوری ، شبکه عامل های هوشمند ، تنظیم گری بلادرنگ ، حاکمیت عامل بنیان ، تعامل عامل به عامل.