رابطه خودنظم جویی تحصیلی با انگیزش تحصیلی در دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان علی آباد کتول

هدف پژوهش حاضر رابطه خودنظم جویی تحصیلی و باورهای غیرمنطقی با انگیزش تحصیلی در دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان علی آباد کتول بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر داده کمی و از نظر روش همبستگی است. برای رسیدن به این هدف جامعه آموری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان متوسطه دوم شهرستان علی آباد کتول در سال تحصیلی ۱۴۰۴۵-۱۴۰۴ می باشد نمونه مورد نظر براساس جدول مورگان و با توجه به اهداف و فرضیه های پژوهش به صورت نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۳۰۰ نفر انتخاب شد. همچنین از پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی هارتر(۱۹۸۱) و پرسشنامه خودنظم بخشی تحصیلی غلامعلی افروز(۱۳۸۶) بر روی گروه نمونه اجرا شد. در این پژوهش تحلیل داده ها در دو بخش آمار توصیفی و استنباطی انجام گرفت. در آمار توصیفی از میانگین، انحراف معیار، جداول و نمودارها استفاده شد و در آمار استنباطی از همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین خرده مقیاس های تنظیم بیرونی، تنظیم درون فکنی شده، تنظیم مشخص شده و انگیزش ذاتی با انگیزه بیرونی به ترتیب و خرده مقیاس های تنظیم بیرونی و انگیزش ذاتی با انگیزه درونی به ترتیب رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

خودنظم جویی تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان