بررسی رابطه بین تصویرذهنی ازخود و میزان رضایت از زندگی در دختران نوجوان ۱۲ تا ۱۸ سال شهرستان بجنورد

هدف از این مقاله بررسی رابطه بین تصویر ذهنی از خود و میزان رضایت از زندگی در دختران نوجوان ۱۲ تا ۱۸ سال شهرستان بجنورد است. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است و بر پایه ادبیات نظری و یافته های پیشین، نشان میدهد که تصویر ذهنی مثبت از خود میتواند با افزایش رضایت از زندگی همراه باشد. جامعه آماری شامل دختران نوجوان ۱۲ تا ۱۸ ساله شهرستان بجنورد در سال ۱۴۰۵ بود.که ۱۰۰ دختر نوجوان به روش نمونه گیری تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند.ابزار پژوهش شامل : پرسشنامه های رضایت از زندگی داینر ،امونس ، الرسن و گریفین(۱۹۸۵) و مقیاس تصویر خودمنفی موسکویچ و هایدر (۲۰۱۱) و آزمون تصور از خود بک ( ۱۹۷۸) بود.تجزیه و تحلیل با استفاده از روش های ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی همزمان انجام شد.تحلیل داده ها نشان داد که بین تصویر مثبت ذهنی از خود و رضایت از زندگی رابطه ی مثبت معناداری مشاهده شده و براساس نتایج تحلیل رگرسیون رضایت از زندگی از طریق تصویر ذهنی مثبت قابل پیش بینی است.براساس یافته های بدست آمده می توان نتیجه گیری کرد که بین تصویر ذهنی مثبت و رضایت از زندگی رابطه مثبت وجود دارد.

کلیدواژه ها:

تصویر ذهنی از خود ، رضایت از زندگی ، نوجوانان دختر ، شهرستان بجنورد