مدیریت و برنامه ریزی بوم گردی و گردشگری ساحلی درایران و نمونه های موفق جهانی

در سال ۲۰۳۰ پیش بینی شده است که بیش از دومیلیارد نفر به بومگردی خواهند رفت، و این جمعیت انبوه باعث می شود که ساحل دریاها، استراحت گاه های کوهستانی، مراکز آثار تاریخی و ییلاق های خوش آب و هوا دچار مشکل شوند و احتمالا انبوه جمعیت، حیات این مناطق را دستخوش تهدید قرار می دهد. یکی از راه های مبارزه با این پدیده و جلوگیری از بهره مندی بیش از حد از منابع طبیعی و آثار فرهنگی، این است که ورود افراد جهانگرد به این مناطق محدود گردد و بیش از ظرفیت و این نقاط از آنها بهره برداری نشود.مسائل محیطی، مانند تغییر آب و هوای کره زمین، لایه اوزون، ذوب شدن یخ ها، تخریب جنگل ها و پس مانده های اتمی از جمله مسائلی هستند که مورد توجه آژانس های بین المللی می باشند. صنعت جهانگردی نیاز به توسعه سالم اقتصادی و حفظ منابع طبیعی دارد. در این راستا، لازم است از یک سو یکپارچگی فرهنگ ملی و مزایای اشتغال زائی و از سوی دیگر اثرات تغییرات سریع آب و هوا بر مناطق پذیرای جهانگردان مثل سواحل دریاها مورد بررسی قرار گیرند.سواحل مناطق نه تنها از نظر تنوع زیستی و خدمات اکوسیتمی اهمیت فوق العاده ای دارند ، بلکه به دلیل دارا بودن پتانسیل های عظیم تفریحی ، زیبایی شناختی و اقتصادی ، از کانون های اصلی توسعه گردشگری در جهان به شمار می روند . جنگهای تحمیلی اویکا واسرائیل وورود منابع عظیم نفت به آبهای ساحلی جنوب کشور محیط زیست سواحل جنوب را بشدت در معرض تهدیدهای عدیده زیست محیطی قرار داده است. نتیجتا سواحل از آسیب پذیر ترین زیست بومهای گردشگری بشمارمی روند که مدیریت وپایش خاص ومستمر را می طلبند.امروزه گردشگری ساحلی یکی از بزرگترین فعالیت های جهان در حوزه گردشگری به شمار می رود ، به طوری که توسعه آن از عوامل موثر در شکل دهی توسعه نواحی ساحلی گردیده است . صنعت گردشگری ، بدلیل جایگاه خاصی که در توسعه اقتصادی کشور ها دارد ، به عنوان یکی از صنایع مهم و رو به پیشرفت دنیا مورد توجه فراوان می باشد.شهر های ساحلی کشور ها به دلیل پتانسیل ها و توانمندی های طبیعی خویش در جذب گردشگر از مقاصد مهم گردشگری می باشد .کلمات کلیدی: گردشگری ساحلی، آسیب پذیر ی سواحل،زیست بومهای ساحلی،شهرهای ساحلی،مقاصد پر جاذیه بومگردی،زیبایی طبیعی سواحل، سواحل کانون های اصلی گردشگری ، سواحل کانون جمعیت انبوه جمعیت