تحلیل تاثیر سبک های رهبری (تحول آفرین و مراوده ای) بر دیدگاه کارکنان نسبت به تغییرات سازمانی(مطالعه موردی: شهرداری بندرعباس)

رهبری تحول آفرین با تکیه بر الهام بخشی، ایجاد چشم انداز مشترک، توجه فردی به کارکنان، تحریک ذهنی و تقویت حس مشارکت، می تواند زمینه ساز پذیرش بهتر تغییر و کاهش مقاومت در برابر آن شود. در مقابل، رهبری تبادلی بیشتر بر روابط مبتنی بر پاداش، نظارت، کنترل و تبادل عملکرد با پاداش تاکید دارد و می تواند از طریق شفاف سازی انتظارات، تعیین وظایف مشخص و تقویت انضباط سازمانی، نگرش کارکنان نسبت به تغییر را تحت تاثیر قرار دهد. با توجه به ماهیت سازمان های عمومی، به ویژه شهرداری ها، که در بستر تحولات مدیریتی، خدماتی، فناوری و شهروندمداری فعالیت می کنند، بررسی این سبک های رهبری و نقش آن ها در نگرش به تغییر سازمانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف پژوهش حاضر تحلیل رابطه بین دو متغیر سبک های رهبری تحول آفرین و تعاملگرا و نگرش به تغییر سازمانی از دیدگاه کارشناسان حوزه شهرداری بندرعباس بود. جامعه و نمونه آماری پژوهش، کارشناسان حوزه شهرداری بندرعباس در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که در این پژوهش مشارکت نمودند. دو پرسشنامه رهبری تحول آفرین و نگرش به تغییر سازمانی برای جمع آوری اطلاعات مورد استفاده واقع شد.پرسشنامه رهبری تحول آفرین دارای پنج بعد رهبری فرمند، توجه و ملاحظه فردی، تحریک ذهنی، پاداش مشروط و مدیریت مبتنی بر استثنا است که، دو بعد آخر مربوط به رهبری تعاملگرا می باشد. پرسشنامه نگرش به تغییر سازمانی دارای سه بعد شناختی، عاطفی و رفتاری می باشد. روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان جهت تحلیل داده های بدست آمده استفاده گردید. نتایج پژوهش بیانگر رابطه مثبت و معنی دار سبک رهبری تحول آفرین( ۰۱/۰P< ،۲۴/۰r= ) با بعد شناختی نگرش کارکنان به تغییر سازمانی، سبک رهبری تعاملگرا با بعد شناختی( ۰۱/۰P< ،۲۵/۰r= ) و رفتاری( ۰۱/۰P< ،۲۶/۰r= ) و رابطه منفی و معنی دار رهبری تعاملگرا ( ۰۱/۰P< ،۲۲/۰r=- ) با بعد عاطفی بود. هم چنین نتایج نشان داد که رهبری فرمند ( ۰۰۱/P< ،۷۱/β= ) دارای بیشترین قدرت پیش بینی برای نگرش به تغییر سازمانی است.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، رهبری تعاملگرا ، نگرش به تغییر سازمانی