مدیریت مخاطرات زیست محیطی و ایمنی با رویکرد اقدامات پیشگیرانه در پروژه های عمرانی

پروژه های عمرانی به دلیل ماهیت پیچیده، تنوع فعالیت ها و حضور گروه های مختلف کاری، همواره با مجموعه ای از مخاطرات زیست محیطی و خطرات مرتبط با ایمنی و بهداشت مواجه اند. این مخاطرات می توانند پیامدهای جدی برای نیروی انسانی، محیط پیرامونی و روند اجرای پروژه ایجاد کنند. از این رو، شناسایی و اجرای اقدامات پیشگیرانه و کنترلی به عنوان یکی از ضرورت های مدیریت پروژه مطرح است. پژوهش حاضر با هدف برآورد میزان اثربخشی اقدامات پیشگیرانه و کنترلی در کاهش مخاطرات زیست محیطی و خطرات ایمنی و بهداشت در پروژه های عمرانی انجام شده و پروژه فاز ۱۱ پردیس تهران به عنوان مطالعه موردی انتخاب شده است.در این تحقیق سه فرضیه اصلی بررسی شد: نخست، اینکه مدیریت ضایعات ساختمانی می تواند به کاهش مخاطرات زیست محیطی منجر شود؛ دوم، سلامت و امنیت شغلی کارکنان نقش موثری در کاهش خطرات ایمنی دارد؛ و سوم، استفاده از سیستم های نظارتی پیشرفته می تواند سطح ایمنی و کنترل مخاطرات را به طور قابل توجهی افزایش دهد. برای بررسی این فرضیات، از روش تحقیق توصیفی– پیمایشی استفاده شد. داده های نظری از منابع کتابخانه ای و اسناد علمی گردآوری شد و داده های میدانی از طریق پرسشنامه محقق ساخته به دست آمد. جامعه آماری شامل کارشناسان و عوامل اجرایی پروژه فاز ۱۱ پردیس تهران بود و نمونه گیری به صورت تصادفی انجام شد. جهت تحلیل داده ها، از نرم افزار SPSS برای آزمون های همبستگی و رگرسیون و از روش AHP برای اولویت بندی عوامل موثر استفاده شد.نتایج نشان داد میان اقدامات پیشگیرانه و کاهش مخاطرات زیست محیطی و ایمنی رابطه ای معنادار وجود دارد. مدیریت ضایعات، سلامت و امنیت شغلی و سیستم های نظارتی پیشرفته سه عامل کلیدی و اثرگذار شناسایی شدند. در میان این عوامل، سیستم های نظارتی پیشرفته بیشترین تاثیر را در کاهش مخاطرات داشتند و توانستند با پایش مستمر و استفاده از فناوری های هوشمند، سطح ایمنی پروژه را به طور قابل توجهی ارتقا دهند. یافته ها تاکید می کنند که اجرای اقدامات پیشگیرانه ساختارمند می تواند نقش مهمی در کاهش حوادث، ارتقای سلامت کارکنان و کاهش اثرات زیست محیطی پروژه های عمرانی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

اقدامات پیشگیرانه ، مخاطرات زیست محیطی ، مدیریت ضایعات ، سیستم های نظارتی پیشرفته ، ایمنی و بهداشت