تحلیل رفتارهای پرخطر کارگران و کاربست فناوری های هوشمند در کاهش خطای انسانی در پروژه های عمرانی

با توجه به سهم چشمگیر رفتارهای ناایمن در بروز حوادث شغلی و تاثیر هم زمان شرایط محیطی، ویژگی های فردی و سیاست های مدیریتی بر شدت این حوادث، تقویت سازوکارهای نظارت، آموزش و کنترل ایمنی به عنوان یک ضرورت اساسی در پروژه های عمرانی مطرح می شود.این مطالعه توصیفی، رفتارهای ناایمن کارگران یک شرکت پیمانکاری در سال ۱۴۰۲ را با روش مشاهده، مصاحبه و نمونه گیری رفتار ایمنی بررسی کرد. حجم نمونه ۱۲۵ نفر و تعداد ۹۴۰۰ مشاهده با خطای نمونه گیری ۵٪ تعیین شد. متغیرهای کارگران از طریق پرسشنامه جمع آوری گردید.یافته ها نشان داد ۱۵.۰۶٪ رفتارها ناایمن بود. پوسچر نامناسب هنگام کار شایع ترین رفتار ناایمن بود. رهاسازی ابزار در مسیرهای رفت وآمد نیز فراوانی بالایی داشت.از نظر تعداد رفتارهای ناایمن، اختلاف معناداری وجود دارد(۰۰۱/۰P<).جوشکار(لوله های کربن استیل)، برق کار(نصب کابل های cat۶ و pipingو فشار قوی و نصب تابلوهای برق)و نقاش بیشترین رفتارهای ناایمن را داشتند. در ضمن میان تعداد رفتارهای ناایمن و سطح تحصیلات(۰۰۵/۰P<)، سابقه حادثه قبلی ارتباط معناداری بدست آمد(۰۰۱/۰P<). اما رابطه معناداری میان تعداد رفتارهای ناایمن با سن، سابقه کار، تعداد افراد تحت تکفل، وضعیت تاهل و مصرف سیگار مشاهده نشد. بهره گیری از ابزارهای هوشمند نظارتی، شامل سامانه های تشخیص رفتار مبتنی بر هوش مصنوعی، حسگرهای پوشیدنی هشداردهنده، سیستم های ردیابی ابزار و تجهیزات، و روش های نوین آموزش ایمنی مانند واقعیت مجازی، می تواند به اصلاح سریع رفتار کارگران، کاهش خطای انسانی و ارتقای سطح ایمنی پروژه ها کمک کند. در مجموع، ترکیب تحلیل رفتاری با فناوری های نوین، رویکردی موثر برای کاهش رفتارهای ناایمن و بهبود ایمنی در محیط های عمرانی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

رفتارهای ناایمن ، حوادث شغلی ، هوش مصنوعی در ایمنی ، پروژه های عمرانی ، روش های نوین آموزش ایمنی