تاثیر ادبیات داستانی بر تقویت هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی مدیران مدارس

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش ادبیات داستانی در ارتقای هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی مدیران مدارس انجام شده است. رویکرد این پژوهش، کیفی و از نوع تحلیل مفهومی با بهره گیری از روش مطالعه اسنادی و مرور نظام مند پیشینه پژوهش است. یافته ها نشان می دهد که ادبیات داستانی از چهار سازوکار اصلی پرورش همدلی، افزایش خودآگاهی، تقویت تاب آوری و شبیه سازی موقعیت های اجتماعی، به عنوان بستری موثر برای یادگیری موقعیتی (Situated Learning) ‎عمل می کند. همچنین، مطالعه داستان ها با بهبود گوش دادن فعال، غنای گفت وگو، مدیریت تعارض و افزایش قدرت اقناع، به ارتقای مهارت های ارتباطی مدیران یاری می رساند. کاربردهای آموزشی آن شامل طراحی کتاب خوانی گروهی، استفاده از مطالعات موردی داستانی و برگزاری کارگاه های «مدیریت به روایت داستان» است. با وجود چالش هایی نظیر نگاه فراغتی به ادبیات و کمبود دوره های آموزشی، بهره گیری از ظرفیت ادبیات داستانی، رویکردی نوین و کم هزینه برای مواجهه با پیچیدگی های عاطفی و ارتباطی در محیط مدرسه محسوب می شود. در نهایت، پیشنهادهایی برای سیاست گذاران، مدیران و پژوهشگران حوزه مدیریت آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ادبیات داستانی ، هوش هیجانی ، مهارت های ارتباطی ، مدیران مدارس ، رهبری آموزشی.