تبیین جایگاه آموزش و پرورش در توسعه کشور با نگاهی به کشور ایران

تحقق مفهوم توسعه به عوامل مختلفی بستگی دارد که یکی از مهمترین این مولفه ها آموزش و به صورت خاص آموزش و پرورش می باشد. بر همین اساس، تحقیق حاضر با هدف تبیین جایگاه آموزش و پرورش در توسعه کشور با نگاهی به کشور ایران صورت پذیرفته است. پژوهش صورت گرفته به لحاظ روش در مجموعه تحقیقات توصیفی- تحلیلی قرار می گیرد که در آن محقق علاوه بر تصویرسازی آنچه هست به تشریح و تبیین دلایل چگونه بودن و چرایی وضعیت مسئله و ابعاد آن می پردازد. محقق برای تبیین و توجیه دلایل، نیاز به تکیه گاه استدلالی محکمی دارد. این تکیه گاه از طریق جستجو در ادبیات و مباحث نظری تحقیق و تدوین گزاره ها و قضایای کلی موجود درباره آن فراهم می شود که برای این منظور ، نگارندگان با بهره گیری از روش های اسنادی این مهم را پوشش داده اند. نتایج حاصل از پژوهش نشان داده است که نگاهی به الگوی زندگی حاضر، حاکی از تاثیر مهم و بسزای آموزش و پرورش به عنوان موثرترین ابزار جوامع برای ورود به چالش های آینده است و این امر برای ساخت کشور ایران نیز صدق می نماید. به عبارت دیگر، پس از آغاز و شکل گیری تحولات اجتماعی و فرهنگی از خانواده ها، آموزش و پرورش و به صورت مشخص، مدارس به عنوان خانه دوم دانش آموزان، زمینه تکامل نوآموزان و دانش آموزان را برای ورود به جامعه و تربیت آنها برای خلق تحولات آموزشی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و حتی زیست محیطی را فراهم نموده و این امر از کانال توسعه انسانی ناشی از فرایند تعلیم و تعلم در نظام آموزش و پروش میسر می شود.

کلیدواژه ها:

توسعه ، آموزش و پرورش ، توسعه انسانی ، ایران.