بررسی و تحلیل هم سویی سبک های فرزندپروری با سیاست های تربیتی و آموزشی نظام آموزش و پرورش در ایران

این پژوهش با هدف بررسی میزان هم سویی میان سبک های فرزندپروری (مقتدرانه، مستبدانه، سهل گیرانه و غفلت کننده) با اهداف و سیاست های تربیتی نظام آموزش و پرورش ایران انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و از نوع مطالعات اسنادی و کتابخانه ای است. جامعه آماری شامل اسناد بالادستی (مانند سند تحول بنیادین) و متون تخصصی روان شناسی تربیتی در ایران است. یافته ها نشان می دهد که نظام آموزشی ایران عمدتا بر مشارکت جویی و مسئولیت پذیری تاکید دارد که با مولفه های سبک فرزندپروری مقتدرانه هم سویی بالایی دارد. با این حال، شکاف میان سبک های فرزندپروری حاکم بر برخی خانواده ها (به ویژه سبک های مستبدانه، سهل گیرانه و غفلت کننده) با رویکرد تربیتی مدرسه منجر به تعارضات رفتاری و افت تحصیلی دانش آموزان شده است. نتایج بحث نشان می دهد که فقدان آموزش های مدون برای والدین در جهت هم سویی با سیاست های نوین آموزشی، چالش اصلی در نظام تربیتی ایران است. پیشنهاد می شود برنامه های توانمندسازی والدین با تمرکز بر شیوه های تعامل منطبق با اهداف سند تحول بنیادین، در اولویت سیاست گذاری های آموزش و پرورش قرار گیرد‎.‎

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، آموزش و پرورش