تربیت اجتماعی، فضای مجازی و هوش مصنوعی

هدف: تربیت اجتماعی، فرآیند درونی سازی هنجارها، ارزش ها، همدلی و مسئولیت پذیری در قبال جامعه است. در عصر دیجیتال، هوش مصنوعی (AI) نه صرفا به عنوان یک ابزار فناورانه، بلکه به عنوان یک کنشگر اجتماعی نوظهور وارد عرصه تعلیم و تربیت شده است. از یک سو، فرصت های بی نظیری برای شخصی سازی یادگیری اجتماعی و شبیه سازی تعاملات اخلاقی فراهم می آورد و از سوی دیگر، چالش هایی نظیر کاهش تعاملات انسانی، سوگیری های الگوریتمی و بحران حریم خصوصی را ایجاد می نماید.روش پژوهش: پژوهش‎ ‎حاضر‎ ‎از‎ ‎نوع‎ ‎کیفی‎ ‎بوده‎ ‎و‎ ‎در‎ ‎قالب‎ ‎یک‎ ‎مطالعه‎ ‎مروری‎-‎توصیفی‎ ‎انجام‎ ‎شده‎ ‎است‎ ‎این‎ ‎تحقیق‎ ‎با‎ ‎استفاده‎ ‎از‎ ‎روش مرور‎ ‎سیستماتیک‎ ‎و‎ ‎تحلیلی انجام گرفت.‎ ‎برای‎ ‎گردآوری‎ ‎داده ها،‎ ‎از‎ ‎مطالعات‎ ‎کتابخانه ای‎ ‎و‎ ‎تحلیل‎ ‎منابع‎ ‎معتبر‎ ‎علمی‎ ‎استفاده شده‎ ‎است. این‎ ‎منابع‎ ‎شامل‎ ‎کتاب ها،‎ ‎مقالات‎ ‎علمی‎ ‎پژوهشی،‎ ‎گزارش های‎ ‎سازمان های‎ ‎آموزشی،‎ ‎و‎ ‎مطالعات‎ ‎منتشرشده در‎ ‎پایگاه های‎ ‎معتبر‎ ‎مانند‎ Google Scholar،‎ ScienceDirect،‎ Springer ‎هستند.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که هوش مصنوعی نمی تواند جایگزین ارتباط انسانی شود، اما می تواند «همیار قدرتمند» مربیان در پرورش شهروندانی مسئول و آگاه باشد.

کلیدواژه ها:

تربیت اجتماعی ، فضای مجازی ، هوش مصنوعی