مدیریت دانش و چالش انتقال بین نسلی دانش در عصر هوش مصنوعی مولد

ورود گسترده ی نسل Z به سازمان ها، همزمان با ظهور هوش مصنوعی مولد، مسئله ی انتقال دانش بین نسلی را از یک دغدغه ی ساده ی مدیریتی به یک چالش پیچیده و چندبعدی تبدیل کرده است. بخش بزرگی از دانش سازمانی، به ویژه دانش تلویحی کارکنان باتجربه، هرگز در سندی ثبت نشده و صرفا از طریق تعامل انسانی منتقل می شود؛ در حالی که نسل تازه وارد، هم با فناوری راحت تر است و هم انتظاراتی متفاوت از رابطه ی کاری دارد. با این حال، ادبیات پژوهشی موجود معمولا این موضوع را به صورت جزیره ای بررسی کرده و کمتر پژوهشی سه بعد نسلی، سازمانی-روان شناختی و فناورانه را در کنار هم دیده است. هدف این مقاله، ارائه ی یک چارچوب مفهومی یکپارچه برای درک بهتر این چالش سه لایه است. پژوهش حاضر با رویکردی کاربردی و توصیفی-مروری، از طریق جست وجو در پایگاه های داخلی و بین المللی، دوازده منبع کلیدی را برای تحلیل کیفی و مضمون محور گزینش کرده است. یافته ها نشان می دهند چالش نسل Z بیشتر ریشه در تفاوت هویتی دارد تا شکاف مهارتی؛ موفقیت انتقال دانش کمتر به ابزار و بیشتر به مدیریت احساس امنیت هویتی کارکنان مسن تر وابسته است؛ و هوش مصنوعی مولد، هرچند ظرفیت واقعی برای تسهیل این فرایند دارد، تنها در چارچوبی اخلاقی و حساس به بافت رابطه ای دانش تلویحی می تواند موثر باشد. نتیجه گیری پژوهش تاکید می کند که موفقیت انتقال دانش بین نسلی، حاصل هم افزایی عامل نسلی، سازمانی و فناورانه است و صرف سرمایه گذاری در فناوری، بدون توجه به بستر انسانی و فرهنگی، کافی نخواهد بود.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، انتقال دانش بین نسلی ، نسل Z ، هوش مصنوعی مولد ، دانش تلویحی