طراحی مکانیزم قفل، رهایش و گسترش میکروماهواره ها با درنظر گرفتن افزونگی عملکردی و معماری فاقد خرابی تک نقطه ای

مکانیزم های قفل، رهایش و گسترش از تجهیزات حیاتی در میکروماهواره ها به شمار می روند و بروز خرابی در آن ها می تواند منجر به عدم انجام ماموریت شود. در این مقاله، توسعه یک مکانیزم کاملا مکانیکی قفل، رهایش و گسترش با هدف افزایش قابلیت اطمینان و حذف خرابی های تک نقطه ای ارائه می شود. در معماری پیشنهادی، افزونگی عملکردی به صورت همزمان در مسیر قفل، سامانه رهایش و تولید نیروی گسترش در نظر گرفته شده است، به گونه ای که عملکرد صحیح مکانیزم در صورت عدم کارکرد بخشی از اجزا همچنان حفظ می شود. ساختار مکانیزم مبتنی بر حرکت های چرخشی پایدار بوده و از به کارگیری اجزای با حرکت خطی و حساس به تلرانس های ساخت اجتناب شده است. عملکرد مکانیزم به صورت مرحله ای تشریح شده و تحلیل سینماتیکی آن با استفاده از روش های تحلیلی و عددی انجام گرفته است تا توالی حرکتی، شرایط تماس و جلوگیری از قفل شوندگی ناخواسته بررسی شود. همچنین تحلیل استاتیکی و استحکامی به منظور ارزیابی مسیرهای انتقال نیرو، توزیع بار میان اجزای افزونه و بررسی ایمنی سازه ای مکانیزم تحت شرایط عملکردی مختلف انجام شده است. نتایج حاصل نشان می دهد که مکانیزم پیشنهادی از پایداری عملکرد، قابلیت اطمینان بالا و تناسب مناسب برای کاربرد در میکروماهواره ها برخوردار است.

کلیدواژه ها:

مکانیزم قفل ، رهایش وگسترش ، سازه های فضایی ، افزونگی عملکردی ، خرابی تک نقطه ای ، میکروماهواره ها