بررسی اثر سرعت و جهت باد در دو راهکار معماری ترکیبی کاهش تجمع آلاینده های شهری

آلودگی هوای شهری به عنوان یکی از مهم ترین چالش های زیست محیطی در شهرهای پرجمعیت، به طور مستقیم سلامت شهروندان را تحت تاثیر قرار می دهد. افزایش ترافیک، وجود ساختمان های بلندمرتبه و تهویه نامناسب جریان هوا سبب می شود آلاینده ها در مقیاس محلی تجمع یابند. در این پژوهش، اثر همزمان دو راهکار معماری شامل برخاستگی ساختمان و نصب دیوارهای صلب کنار خیابان در یک هندسه تقاطع شهری بررسی شده است. همچنین اثر جهت وزش باد ۴۵ درجه و ۹۰ درجه و سه سرعت وزش باد بر روی نحوه پراکندگی آلودگی مطالعه شده است. شبیه سازی جریان و انتشار آلاینده ها با استفاده از روش شبیه سازی گردابه های بزرگ در نرم افزار اپن فوم انجام شده و مدل عددی با داده های تونل باد اعتبارسنجی گردیده است. نتایج نشان می دهد که ترکیب این دو راهکار موجب اصلاح الگوی جریان و کاهش تجمع آلاینده ها در اطراف ساختمان ها می شود. اثرگذاری این راهکارها در شرایط وزش باد با سرعت نزدیک به ۰.۵ متر بر ثانیه اندک است، ولی در سرعت های بالاتر کاملا موثر هستند. همچنین بررسی جهت وزش باد ۴۵ درجه نشان می دهد که با مایل شدن جهت وزش باد، از کارایی مثبت این دو راهکار کاسته نمی شود.

کلیدواژه ها:

انتشار آلودگی ، محیط های شهری ، شبیه سازی گردابه های بزرگ ، برخاستگی ساختمان ، دیوار صلب