تحلیل کیفی نقش فناوری های هوشمند در بهبود محیط شهری: مطالعه موردی پارک بهارستان شهر جدید سهند

رشد بی رویه شهرنشینی در دهه های اخیر، شهرهای نوظهور ایران مانند شهر جدید سهند در نزدیکی تبریز را با چالش هایی در حوزه کیفیت محیطی، عدالت فضایی و زیست پذیری مواجه کرده است. این پژوهش به بررسی امکان سنجی و اثربخشی فناوری های هوشمند شامل مبلمان شهری هوشمند، نورپردازی تطبیقی و اپلیکیشن های مشارکتی در ارتقای کیفیت محیطی فضاهای عمومی، با تمرکز بر پارک بهارستان در فاز ۱ شهر جدید سهند، می پردازد. با استفاده از روش تحقیق کیفی، داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته، مشاهده میدانی و تحلیل اسناد شهری جمع آوری شد. داده ها با رویکرد تحلیل تماتیک و کدگذاری سه مرحله ای (باز، محوری، انتخابی) در چهار بعد محیطی، اجتماعی، فناورانه و عدالت فضایی تحلیل گردید. یافته ها نشان دهنده کاستی هایی از جمله نبود نورپردازی تطبیقی، مبلمان سنتی و غیرفعال، فقدان بسترهای دیجیتال مشارکت مردمی و توزیع نامتوازن خدمات است که مانع تحقق کیفیت محیطی هوشمند می شوند. موفقیت این فناوری ها نیازمند طراحی بومی سازی شده، ارتقای سواد فناورانه ساکنان و تقویت تعامل بین نهادهای مدیریتی و شهروندان است. این پژوهش با ارائه دیدگاه های زمینه محور، به گفتمان شهرهای هوشمند در شهرهای جدید ایران و دیگر کشورهای در حال توسعه کمک می کند.

کلیدواژه ها:

مبلمان هوشمند ، نورپردازی هوشمند ، اپلیکیشن مشارکت شهری ، کیفیت محیطی ، شهرجدید سهند