اثرات آلودگی زیست محیطی بر بهره وری اقتصادی

این نوشتار به بررسی رابطه میان آلودگی زیست محیطی و بهره وری اقتصادی در ایران می پردازد و بر سازوکارهایی تمرکز دارد که از طریق آنها کاهش آلودگی می تواند بر عملکرد اقتصادی اثر بگذارد. چارچوب مفهومی پژوهش بر پایه مدل ارائه شده توسط نیشیتانی و همکاران (۲۰۱۱) بنا شده و میان دو محور اصلی تمایز قائل می شود محور تقاضا، که از طریق بهبود عملکرد زیست محیطی موجب افزایش تقاضا برای کالاها و خدمات می شود و محور بهره وری که از مسیر کاهش شدت مصرف انرژی و منابع به بهبود کارایی منجر می گردد. در این خصوص از داده های پنل بخشی اقتصاد ایران در دوره زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۲ و داده های ثانویه بین المللی قابل مقایسه استفاده شده است بهره وری اقتصادی با نسبت ارزش افزوده به نهاده انرژی اندازه گیری شده و عملکرد زیست محیطی از طریق شاخص های شدت آلودگی و شدت انرژی سنجیده می شود. نتایج نشان می دهد که کاهش شدت آلودگی با افزایش بهره وری اقتصادی همراه است اما این اثر تنها در صورتی پایدار و معنادار است که کاهش آلودگی با بهبود کارایی و رویکردهای پیشگیرانه همراه باشد. یافته ها بر اهمیت کیفیت استراتژی های کاهش آلودگی در تحقق منافع اقتصادی تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

کاهش انتشار آلودگیها ، عملکرد ، اقتصادی ، افزایش تقاضا ، بهبود بهره وری ، رویکرد پیشگیری