بررسی امتناع زوجین از درمان ناباروری در حقوق ایران و فرانسه

پدیده ناباروری و پیشرفت روش های درمانی، آن زوجین را با تصمیم های دشواری روبرو ساخته است. یکی از چالش برانگیزترین مسائل در این حوزه امتناع یکی از زوجین یا هر دو از پیگیری درمان ناباروری است که به دلیل تلاقی حق بر تمامیت جسمانی اصل حاکمیت اراده و تعهدات زناشویی نیازمند واکاوی حقوقی دقیق می باشد. این پژوهش با روش توصیفی - تحلیلی و رویکرد تطبیقی به بررسی جایگاه حقوقی امتناع زوجین از درمان ناباروری در دو نظام حقوقی ایران و فرانسه و تحلیل آثار آن بر روابط زناشویی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که در حقوق ایران علی رغم ظرفیت بالای قواعد فقهی است و قانون فرانسه به صراحت رضایت مستمر و قابل «لغو» را پیش بینی کرده و لغو رضایت یک زوج را برای توقف کل فرایند درمان کافی می داند. با این حال، در موارد امتناع مکرر و بی دلیل از درمان های ساده این امتناع می تواند به عنوان نقض تعهد به همکاری، مبنای طلاق به تقصیر قرار گیرد. در پایان راهکارهایی برای اصلاح نظام حقوقی ایران از جمله تدوین قانون جامع تصریح حق لغو، رضایت تفکیک میان درمان های ساده و پیچیده و تقویت رویه قضایی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

امتناع ، زوجین ، درمان ناباروری ، حقوق خانواده