حقوق سازمانهای پخش در پرتوی معاهده حمایت از سازمانهای پخش

توزیع حقوق مالکیت فکری از جمله حوزه هایی است که در پیوند با تحولات فناورانه و اقتصادی جهانی پیوسته در حال تغییر و تطور بوده است. یکی از شاخه های کمتر مورد توجه در این عرصه حقوق مرتبط با سازمان های پخش رادیو و تلویزیونی است؛ سازمان هایی که با ایفای نقش واسط میان تولیدکنندگان محتوا و مخاطبان گسترده جایگاهی حساس و راهبردی در زنجیره تولید و آثار فرهنگی و اطلاعاتی دارند. اگرچه کنوانسیون رم (۱۹۶۱) برای نخستین بار حقوقی را برای این سازمان ها به رسمیت شناخت اما با پیشرفت شتابان فناوری های دیجیتال و ظهور رسانه های اینترنت، محور نیاز به بازنگری در این نظام حمایتی بیش از پیش آشکار شده است. در پاسخ به این تحولات سازمان جهانی مالکیت فکری از سال ۱۹۹۷ فرایند تدوین پیش نویس معاهده ای جدید را آغاز کرده که هدف آن ایجاد رژیمی نوین برای حمایت از سیگنال های پخش سازمان های رادیو تلویزیونی، کابلی و دیجیتال است. این تلاش اما با چالش های حقوقی و سیاسی متعددی روبه رو شده است از جمله اختلاف بر سر شمول یا عدم شمول سازمان های پخش اینترنتی یا اینکه حمایت باید متوجه سیگنال باشد یا محتوای آن. مقاله حاضر با تمرکز بر اسناد بین المللی موجود و سیر تحول پیش نویس معاهده حمایت از سازمان های پخش به تحلیل این چالش ها پرداخته و تلاش دارد چشم انداز روشنی از وضعیت حقوقی کنونی و تحولات آتی این حوزه ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

حقوق سازمان های پخش ، معاهده حمایت از سازمان های پخش ، حقوق مرتبط ، سازمان جهانی مالکیت فکری