جایگاه بین المللی حقوق محیط زیست در توسعه حقوق بین الملل

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 8

فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ARSCS18_094

تاریخ نمایه سازی: 24 مرداد 1405

چکیده مقاله:

میونیدو یا سازمان توسعه صنعتی ملل متحد، یک سازمان تخصصی سازمان ملل متحد است که مقر آن در وین است. هدف اصلی این سازمان ارتقاء و تسریع توسعه صنعتی در کشورهای در حال توسعه یا اقتصادهای در حال گذار و توسعه روابط صنعتی بین المللی است. در حال حاضر یونیدو پیشگام کمک به ایران در سازگاری با چالش های جدید در قالب دستور کار ۲۰۳۰ برای توسعه پایدار است. یونیدو با دولت ایران برای رسیدن به آرمان های توسعه پایدار مخصوصا دو آرمان کار همکاری کند: آرمان نهم ساخت زیرساخت های تاب آور ترویج صنعتی سازی فراگیر و پایدار و حمایت از خلاقیت و آرمان سیزدهم یعنی اقدام فوری برای مبارزه با تغییرات اقلیمی و تاثیرات آن. بروز نشانه های روزافزون صدمات حاصل از آلودگی های خطرناک محیط زیست انسانی و طبیعی بویژه در آب، خاک، موجودات زنده، اختلالات شدید و نامطلوب در تعامل بوم شناختی زیست کره، تخریب و تهی سازی منابع غیرقابل تجدید و کمبودهای شدیدا مضر برای سلامتی جسمانی، روحی و اجتماعی انسان. در طول قرن نوزدهم میلادی موجب تاثیرات نامطلوب بر کیفیت حیات افراد انسانی، میزان بهره برداری از منابع طبیعی و حتی نوع روابط دوستانه کشورها شد. پروژه نظام مدیریت انرژی یونیدو نشان داده است که نظام مدیریت انرژی به تنهایی می تواند سالانه موجب کاهش ۸ درصدی مصرف انرژی در صنایع کلیدی شود و تقریبا هیچ هزینه ای را سبب نشود. از نظر تامین مالی وقتی به مسائل زیست محیطی جهانی مانند تغییرات اقلیمی پرداخته می شود ابعاد کار آن قدر بزرگ و پیچیده است که هیچ دولت یا بودجه بین المللی به تنهایی نمی تواند با این مشکل مبارزه کند. هرچند از دهه های پایانی قرن بیستم جریان قانونگذاری در این زمینه همزمان با بروز معضلات شدید زیست محیطی شتاب فزاینده ای یافت و قوانین و مقررات پراکنده و گسترده ای در سطح بین المللی تصویب شد، اما در حقیقت نتوانست موجب تحریک و تشویق سازمان های بین المللی و منطقه ای به مسئولیت پذیری، سرمایه گذاری و شرکت فعالانه تر در تلاش های بین المللی برای بهبود محیط زیست گردد.

نویسندگان

یونس گلبداغی

دانشجوی دکتری حقوق بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه