مرگ و زندگی از دیدگاه خاقانی شروانی و حافظ ابراهیم

اندیشیدن به مرگ و زندگی از دغدغه های اصلی انسان از ابتدای زندگی بوده و نگاه و دید شاعران به این مقوله با توجه به نگرش و محیط پیرامون و جامعه درخور توجه است جهان بینی خاقانی و حافظ ابراهیم با اقبال به زندگی و بیم از مرگ و نابودی این دنیا با شرایط متفاوتی که دو شاعر در زندگی داشته اند با این اندیشه ها زاویه دید و شرایط زیستگاه زندگی آنان و تفاوت ها در توجه به زندگی و رویارویی با مرگ و دنیای دیگر دیده می شود. در این پروژه به جلوه های زندگی و مرگ در شعر دو شاعر، خاقانی از ایران و حافظ ابراهیم از مصر پرداخته شده است، شاعر عرب زبان شاعری ملی گرا است و در مواجهه با مرگ به دنبال آزادی است و مرگ را نوعی آزادی برای خود قلمداد کرده است اما در مقابل شاعر پارسی گوی همیشه در قصاید و غزلیات و دیگر آثارش، مرگ، جدا شدن روح از بدن را به منزله زندگی و حیات جاودانه تشبیه نموده است.

کلیدواژه ها:

مرگ و زندگی ، حافظ ابراهیم ، خاقانی شروانی