تحلیل ساختاری چالشهای نظام آموزش و پرورش ایران و ارائه چارچوب بهبود مبتنی بر مدرسه محوری و توسعه سرمایه انسانی

نظام آموزش و پرورش به عنوان مهمترین زیرساخت توسعه سرمایه انسانی نقش تعیین کننده ای در رشد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جوامع ایفا می کند. در ادبیات، توسعه کیفیت نظام آموزشی یکی از شاخص های اصلی پیشرفت کشورها محسوب می شود. هدف این پژوهش تحلیل ساختاری چالش های نظام آموزش و پرورش ایران و ارائه یک چارچوب مفهومی برای بهبود عملکرد آن است. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و با بهره گیری از رویکرد کتابخانه ای و تحلیل محتوای منابع معتبر انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که چالش های نظام آموزشی ایران را می توان در چهار محور اصلی شامل چالش های ساختاری تمرکزگرایی و بوروکراسی، چالش های انسانی (ضعف توانمندسازی معلمان)، چالش های محتوایی (ناکارآمدی برنامه درسی) و چالش های فناورانه (عدم انطباق با تحول دیجیتال) دسته بندی کرد. بر اساس نتایج، گذار از نظام متمرکز به مدیریت مدرسه محور، توسعه حرفه ای معلمان، اصلاح برنامه درسی مبتنی بر مهارت و ادغام فناوری های نوین آموزشی می تواند زمینه ارتقای کیفیت نظام آموزشی را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

نظام آموزشی ، سرمایه انسانی ، مدرسه محوری ، مدیریت آموزشی ، توسعه پایدار ، برنامه درسی