بررسی نقش تجربه پرسنل جداشده از سازمان بر تصویر برند کارفرمایی (مطالعه موردی)

هدف: هدف اصلی این پژوهش بررسی نقش تجربه پرسنل جدا شده از سازمان بر تصویر برند کارفرمایی بوده است. همچنین، پژوهش حاضر به دنبال سنجش میزان و جهت تاثیر تجربه کارکنان جدا شده بر این متغیر کلیدی در بستر سازمان مورد مطالعه می باشد. مواد و روش ها: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل کارکنان جدا شده از سازمان مورد مطالعه بوده و نمونه ای شامل ۷۰ نفر به روش در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد بوده است. برای تحلیل داده ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) استفاده شد. همچنین برای بررسی روایی و پایایی ابزار، شاخص هایی مانند آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی، AVE و روایی واگرا مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که تجربه پرسنل جداشده تاثیر مثبت و معناداری بر تصویر برند کارفرمایی دارد (۰.۶۸=P). نتایج شاخص های برازش مدل نیز نشان داد که مدل پژوهش از کیفیت مناسب برخوردار بوده و توان تبیین مطلوبی برای روابط بین متغیرها دارد. نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان می دهد که تجربه کارکنان جدا شده یکی از عوامل کلیدی در شکل گیری تصویر برند کارفرمایی است. سازمان ها با مدیریت مناسب تجربه خروج کارکنان می توانند تصویر مثبت تری از برند کارفرمایی خود ایجاد کنند. بنابراین توجه به تجربه کارکنان در تمامی مراحل چرخه عمر شغلی به ویژه مرحله خروج نقش مهمی در بهبود جایگاه سازمان در بازار کار دارد.

کلیدواژه ها:

تجربه پرسنل جدا شده ، برند کارفرمایی ، تصویر برند کارفرما