تاثیر سبک رهبری، ساختار سازمانی و اقدامات مدیریت منابع انسانی بر مخفی کردن دانش با توجه به نقش عدالت سازمانی در سازمان حمایت استان مازندران

این پژوهش با هدف تاثیر سبک رهبری، طراحی ساختار سازمانی و اقدامات مدیریت منابع انسانی بر مخفی سازی دانش با توجه به نقش عدالت سازمانی در سازمان حمایت حقوق مصرف کنندگان و تولیدکنندگان استان مازندران انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را ۵۲۸ نفر از کارکنان سازمان حمایت استان مازندران تشکیل دادند که بر اساس جدول مورگان ۲۲۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد اوبریچ و همکاران (۲۰۲۱) بود که شامل ۳۵ گویه در پنج سازه اصلی بود. روایی ابزار از طریق روایی همگرا و واگرا و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تایید شد. برای تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) و نرم افزار SmartPLS استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که سبک رهبری اثر مستقیم معناداری بر مخفی سازی دانش ندارد، اما طراحی ساختار سازمانی و اقدامات مدیریت منابع انسانی اثر مستقیم و معناداری بر مخفی سازی دانش دارند. همچنین عدالت سازمانی اثر منفی و معناداری بر مخفی سازی دانش نشان داد. نتایج آزمون میانجی گری نیز بیانگر آن بود که عدالت سازمانی در رابطه بین سبک رهبری و مخفی سازی دانش و نیز بین اقدامات مدیریت منابع انسانی و مخفی سازی دانش نقش میانجی معناداری ایفا می کند اما این نقش در رابطه بین طراحی ساختار سازمانی و مخفی سازی دانش معنادار نیست. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که مخفی سازی دانش در سازمان های دولتی و نظارتی بیش از آنکه صرفا رفتاری فردی باشد، متاثر از بستر سازمانی، رویه های مدیریتی و ادراک کارکنان از عدالت است. بنابراین کاهش تمرکز و رسمیت افراطی، اصلاح شیوه های منابع انسانی و تقویت عدالت سازمانی می تواند به کاهش رفتارهای پنهان کارانه دانش در سازمان کمک کند.

کلیدواژه ها:

سبک رهبری ، طراحی ساختار سازمانی ، اقدامات مدیریت منابع انسانی ، مخفی کردن دانش ، عدالت سازمانی