مقایسه خوداثرمندی در کودکان با نیازهای ویژه و عادی

کودکان با نیازهای ویژه دارای اختلال های مختلفی در سطوح تحصیلی، فردی و اجتماعی هستند که نسبت به همسالان عادی خود عملکرد ناقص و متفاوتی دارند. یکی از جنبه های تفاوت بین دو گروه خوداثرمندی است. این پژوهش با هدف مقایسه خوداثرمندی در کودکان با نیازهای ویژه و عادی انجام شد. جامعه آماری این تحقیق تمامی دانش آموزان دختر و پسر با نیازهای ویژه و عادی دوره متوسطه اول و دوم در شهر اردبیل به تعداد (۳۵ نفر) بودند. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای بر اساس فرمول کوکران، ۲۴۰ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و به همان تعداد نیز دانش آموزان عادی از ۱۱ مدرسه انتخاب شدند. ابزار سنجش متغیر تحقیق مقیاس خوداثرمندی موریس (۲۰۰۱) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون تحلیل واریانس تحلیل شد. یافته ها نشان داد بین دو گروه از دانش آموزان از نظر خوداثرمندی تفاوت آماری معناداری وجود داشت. یافته ها نشان داد از بین ابعاد سه گانه خوداثرمندی، هر سه بعد خودکارآمدی هیجانی، تحصیلی و اجتماعی نمره کمتری را در دانش آموزان با نیازهای ویژه نسبت به عادی داشتند. می توان نتیجه گرفت استفاده از روش های مداخله ای و برنامه های آموزشی برای دانش آموزان با نیازهای ویژه می تواند باعث بهبود سطح خوداثرمندی در آنان شود.

کلیدواژه ها:

خود اثربخشی ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، دانش آموزان عادی