تاثیر تلفیق فناوری های نوین آموزشی با روش های تدریس فعال بر یادگیری معنادار در کلاس های چندپایه

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تلفیق فناوری های نوین آموزشی با روش های تدریس فعال بر ارتقای یادگیری معنادار در کلاس های چندپایه انجام شده است. کلاس های چندپایه به دلیل محدودیت زمان و تداخل تدریس در پایه های مختلف همواره با چالش افت کیفیت آموزشی مواجه بوده اند؛ لذا این تحقیق در پی آن است که نشان دهد چگونه تکنولوژی می تواند این تهدید را به فرصت تبدیل کند. روش تحقیق در این مطالعه، کیفی و با رویکرد توصیفی-تحلیلی بوده است که در آن از ابزار مصاحبه و مشاهده برای استخراج تجربیات معلمان و تحلیل رفتار دانش آموزان استفاده گردید. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری ابزارهای دیجیتال در کنار روش های فعال (مانند همیاری و حل مسئله) با فراهم کردن بستر آموزش انفرادی بار آموزشی معلم را سبک کرده و زمان های مرده کلاس را به فرصت های یادگیری خودراهبر تبدیل می کند؛ همچنین استفاده از شبیه سازها و محتواهای چندرسانه ای باعث عینی سازی مفاهیم انتزاعی شده و به دانش آموزان کمک می کند تا بین اطلاعات جدید و دانش قبلی خود پیوندی منطقی برقرار کنند که منجر به تحقق یادگیری معنادار و پایدار می شود. نتیجه گیری نهایی حاکی از آن است که تلفیق هوشمندانه فناوری و تدریس فعال نه تنها عدالت آموزشی را در مناطق محروم تقویت می کند، بلکه با ارتقای تعاملات بین پایه ای دانش آموزان را از حافظه محوری به سمت تفکر نقاد و استقلال در یادگیری سوق می دهد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، روش های تدریس فعال ، یادگیری معنادار ، کلاس های چندپایه ، عدالت آموزشی