فراتحلیل اثربخشی مداخلات مبتنی بر بازخورد توصیفی بر خودپنداره تحصیلی و انگیزش درونی دانش آموزان ابتدایی

این فراتحلیل با هدف تعیین اثر بخشی کلی مداخلات مبتنی بر بازخورد توصیفی بر خودپنداره تحصیلی و انگیزش درونی دانش آموزان ابتدایی انجام شد. با وجود گذشت نزدیک به دو دهه از اجرای طرح ارزشیابی توصیفی در ایران، یافته های پژوهشی درباره اثر بخشی آن بر پیامدهای روان شناختی پراکنده و متناقض است. از این رو، جست وجوی نظام مند در پایگاه های علمی داخلی و بین المللی به شناسایی ۸۴۷ مطالعه انجامید که پس از غربالگری، ۱۸ مطالعه واجد شرایط (۸ مطالعه ایرانی و ۱۰ مطالعه خارجی) با حجم نمونه تجمعی ۱۷۴۰ نفر برای خودپنداره و ۲۰۸۱ نفر برای انگیزش درونی وارد فراتحلیل شدند. نتایج با استفاده از مدل اثرات تصادفی نشان داد که اندازه اثر ترکیبی بازخورد توصیفی بر خودپنداره تحصیلی ۰.۳۸ و بر انگیزش درونی ۰.۴۴ است که هر دو معنادار بودند. تحلیل تعدیل کننده ها آشکار ساخت که اثر بخشی در دوره اول ابتدایی، در بازخورد شفاهی و در مداخلات بلندمدت به طور معناداری بیشتر است. این یافته ها ضمن تایید اثر بخشی کلی بازخورد توصیفی بر ضرورت ارتقای کیفیت، اجرا، تمرکز بر پایه های پایین تر و اولویت دهی به بازخورد شفاهی فردی شده تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

بازخورد ، توصیفی ، خودپنداره تحصیلی ، انگیزش ، درونی ، فراتحلیل ، دانش آموزان ابتدایی