تاثیر آموزش مبتنی بر قصه گویی تعاملی بر رشد نظریه ذهن و درک اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر قصه گویی تعاملی بر رشد نظریه ذهن و درک اجتماعی دانش آموزان پسر پایه دوم ابتدایی بود. مسئله اصلی خلا مداخلات جذاب و نظام مند برای تقویت شناخت اجتماعی در مدارس ایران است. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون، گروه کنترل و پیگیری ۲ ماهه بود. از جامعه دانش آموزان پسر پایه دوم واقع در شهر همدان، ۶۰ نفر با نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و در سه گروه ۲۰ نفری قصه گویی تعاملی، غیر تعاملی و کنترل جایگزین شدند. ابزارها آزمون نظریه ذهن استرنمن و مقیاس محقق ساخته درک اجتماعی با خرده مقیاس های تشخیص نشانه های غیرکلامی، استدلال اجتماعی و حل مسئله بین فردی. پس از کنترل پیش آزمون، تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد گروه تعاملی نمرات نظریه ذهن و تمام ابعاد درک اجتماعی را به طور معناداری افزایش داد و این برتری در پیگیری پایدار ماند. نتایج، اثر بخشی چشمگیر و پایدار قصه گویی تعاملی را به عنوان مداخله ای کارآمد برای ارتقای شناخت اجتماعی کودکان دبستانی تایید می کند.

کلیدواژه ها:

قصه گویی تعاملی ، نظریه ذهن ، درک اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، شناخت اجتماعی