تاثیر هوش مصنوعی آموزشی بر خودتنظیمی یادگیری و انگیزش تحصیلی دانشجویان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی آموزشی بر خود تنظیمی یادگیری و انگیزش تحصیلی دانشجویان رشته روابط عمومی است. با گسترش فناوری های نوین در آموزش عالی ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی مانند دستیارهای هوشمند، سامانه های توصیه گر آموزشی و پلتفرم های یادگیری تطبیقی می توانند نقش مهمی در بهبود کیفیت یادگیری ایفا کنند. روش پژوهش توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد رشته روابط عمومی دانشگاه های دولتی و آزاد یک شهر بزرگ در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آنها ۲۲۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده از هوش مصنوعی آموزشی، پرسشنامه خودتنظیمی یادگیری و پرسشنامه انگیزش تحصیلی استفاده شد. داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین میزان استفاده از هوش مصنوعی آموزشی با خود تنظیمی یادگیری و انگیزش تحصیلی دانشجویان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به طور خاص استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی بیشترین ارتباط را با ابعاد «نظارت بر پیشرفت یادگیری» و «تنظیم تلاش» در خودتنظیمی و انگیزش درونی در انگیزش تحصیلی نشان داد. همچنین نتایج رگرسیون حاکی از آن بود که استفاده از هوش مصنوعی آموزشی می تواند بخشی از واریانس خود تنظیمی یادگیری و انگیزش تحصیلی دانشجویان را پیش بینی کند. بر این اساس پیشنهاد می شود برنامه ریزان آموزشی و مدیران گروه های آموزشی رشته روابط عمومی از ظرفیت ابزارهای هوش مصنوعی در فرایند آموزش، ارزیابی و مشاوره تحصیلی دانشجویان بهره بیشتری ببرند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، خود تنظیمی ، یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، دانشجویان روابط عمومی ، آموزش عالی