پیش بینی بحران هویت بر اساس عزت نفس، امید به آینده و تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی بحران هویت بر اساس عزت نفس، امید به آینده و تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، شامل تمامی دانش آموزان پسر مشغول به تحصیل در هنرستان های شهر کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود. از جامعه فوق، تعداد ۲۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه عزت کوپر اسمیت (۱۹۶۷)، پرسشنامه امید به آینده خرمایی و کمری (۱۳۹۵)، پرسشنامه تاب آوری تحصیلی مارتین و مارش (۲۰۰۳) و پرسشنامه بحران هویت احمدی (۱۳۷۶) بود. برای تجزیه و تحلیل داده های به دست آمده از روش ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیره به روش همزمان استفاده شد. نتایج نشان داد عزت نفس، امید به آینده و تاب آوری تحصیلی و مولفه های آن ها قادر به پیش بینی بحران هویت در دانش آموزان در سطح معناداری (۰/۰۰۱>p) می باشد. این یافته ها نشان می دهد که تقویت عزت نفس، افزایش امید به آینده و ارتقاء تاب آوری تحصیلی می تواند به عنوان راهکارهایی موثر در کاهش بحران هویت در دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین برنامه های آموزشی و مشاوره ای باید بر این سه مولفه تاکید داشته باشند تا به بهبود سلامت روانی و هویتی نوجوانان کمک کنند.

کلیدواژه ها:

امید به آینده ، بحران هویت ، تاب آوری تحصیلی ، دانش آموزان ، عزت نفس