پیش بینی تحمل پریشانی بر اساس ذهن آگاهی در بین نوجوانان تک والد

هدف از این تحقیق بررسی ارتباط پیش بینی تحمل پریشانی بر اساس ذهن آگاهی در بین نوجوانان تک والد بود. این پژوهش به روش توصیفی-همبستگی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام نوجوانان تک والد در محدوده سنی ۱۳ تا ۱۸ سال مراجعه کننده به کلینیک روانشناسی و مشاوره منطقه سه تهران بود. از بین کلینیک های مشاوره و روانشناسی منطقه سه به روش نمونه گیری تصادفی ساده کلینیک روشنای درون تهران انتخاب شد. با توجه به تعداد سوالات پرسش ها که ۶۵ سوال می باشد و به ازای هر سوال ۴ نفر طبق قاعده سرانگشتی، تعداد ۲۶۰ نفر نوجوان از میان مراجعه کنندگان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد استفاده شد: پرسشنامه تحمل پریشانی (سیمونز، ۲۰۰۵) و پرسشنامه ذهن آگاهی والچ (۲۰۰۱) و داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۴ و از طریق تحلیل های آماری توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها حاکی از آن است که ذهن آگاهی (B = ۰.۵۸۵) تاثیر قوی تری بر تحمل پریشانی دارد. این نتایج بیانگر آن است که تقویت مهارت های ذهن آگاهی می تواند به طور موثری به افزایش تاب آوری و توانایی تحمل پریشانی در نوجوانان تک والد کمک کند.

کلیدواژه ها:

تحمل ، پریشانی ، ذهن آگاهی ، نوجوانان