اثربخشی EEG بیوفیدبک بر میزان اجتناب شناختی زنان مبتلا به وسواس فکری و عملی

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش EEG بیوفیدبک بر اجتناب شناختی در زنان مبتلا به این اختلال انجام شد. روش: در این مطالعه نیمه آزمایشی ۳۰ زن مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی که به کلینیک روانشناختی مراجعه کرده بودند به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت آموزش EEG بیوفیدبک قرار گرفت در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اجتناب شناختی سکستون و داگاس (۲۰۰۴) بودند. داده های جمع آوری شده پس از انجام مداخله با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که آموزش EEG بیوفیدبک تاثیر قابل توجهی در کاهش اجتناب شناختی در سطح کمتر از ۰/۰۵ داشت. همچنین، بیوفیدبک موجب کاهش قابل توجه اجتناب شناختی در گروه آزمایش گردید (۰.۰۰۱>F=۱۷.۷۷, p) که اندازه اثر ۰٫۴۰ نشان دهنده اثری متوسط تا قوی است. نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که استفاده از این روش می تواند به عنوان یک روش درمانی مکمل موثر برای بهبود کیفیت زندگی و عملکرد روانشناختی بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بیوفیدبک ، اجتناب شناختی ، اختلال وسواس فکری عملی