نقش سبک های دلبستگی در پیش بینی اثر بخشی مشاوره پیش از ازدواج با میانجی گری هوش هیجانی

مشاوره پیش از ازدواج به عنوان یک مداخله پیشگیرانه نقشی محوری در تقویت روابط زوجین، کاهش تعارضات زناشویی و پیشگیری از طلاق ایفا می کند. این مطالعه مروری سیستماتیک با هدف بررسی نقش سبک های دلبستگی در پیش بینی اثربخشی مشاوره پیش از ازدواج با تاکید بر میانجیگری هوش هیجانی انجام شده است. بر اساس نظریه دلبستگی بالبی (۱۹۶۹) و مدل هوش هیجانی گولمن (۱۹۹۵)، افراد با سبک دلبستگی ایمن از سطوح بالاتر هوش هیجانی برخوردارند که اثربخشی مداخلات مشاوره ای را تقویت می کند. در مقابل، سبک های دلبستگی ناایمن اجتنابی، اضطرابی و آشوبناک با کاهش رضایت زناشویی و اثربخشی مشاوره مرتبط هستند. این پژوهش با تحلیل بیش از ۳۰ منبع معتبر ایرانی و خارجی نشان می دهد که هوش هیجانی به عنوان میانجی رابطه بین سبک های دلبستگی و اثر بخشی مشاوره را تعدیل می کند. در زمینه ی فرهنگی ایران، ارزش های خانوادگی، سنتی، انتظارات اجتماعی و ساختارهای قومیتی بر این روابط تاثیر می گذارند. نتایج حاکی از آن است که افراد با دلبستگی ایمن مهارت های هیجانی بهتری برای مدیریت تعارضات دارند، در حالی که سبک های ناایمن با افزایش تعارضات و کاهش اثر بخشی همراه هستند. نقش متغیرهای تعدیل کننده مانند هوش، معنوی، ذهن آگاهی و تمایز یافتگی خود نیز بررسی شده است. پیشنهادات شامل ادغام ارزیابی های استاندارد سبک های دلبستگی و هوش هیجانی در برنامه های مشاوره، استفاده از مدل های مبتنی بر دلبستگی مانند ADPM و توسعه برنامه های آموزشی برای تقویت مهارت های هیجانی زوجین است. این مطالعه با ارائه ی یک مدل یکپارچه پایه ای برای تحقیقات آینده فراهم می کند و بر ضرورت طراحی مداخلات فرهنگی محور تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، هوش هیجانی ، مشاوره پیش از ازدواج ، اثربخشی ، میانجی گری ، رضایت زناشویی ، فرهنگ ایرانی