بررسی رابطه سبک های دلبستگی با رضایت زناشویی و شادکامی زنان متاهل مراجعه کننده به خانه های سلامت منطقه ۱۸ تهران

هدف اصلی از پژوهش حاضر بررسی رابطه سبک های دلبستگی با رضایت زناشویی و شادکامی زنان متاهل بود. روش تحقیق حاضر توصیفی از نوع همبستگی است که یکی از انواع روش های تحقیق توصیفی (غیر آزمایشی) است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان متاهل مراجعه کننده به خانه های سلامت منطقه ۱۸ تهران در سال ۹۸ تشکیل می دهند. در مطالعه حاضر شیوه نمونه گیری تصادفی مرحله ای بود. بدین صورت که منطقه ۱۸ شهرداری تهران به چهار منطقه جغرافیایی شمال و جنوب و شرق و غرب تقسیم و سپس از هر منطقه ۲ خانه سلامت انتخاب شده و سپس از میان این مراکز انتخاب شده کل زنان متاهل مراجعه کننده حجم نمونه ما را تشکیل دادند و پرسشنامه در هشت خانه سلامت به صورت تصادفی بین واجدین شرایط توزیع شد. گرچه طبق منطق رگرسیون تعداد نمونه ۲۰۰ نفر کفایت می کند اما با در نظر گرفتن ریزش آزمودنی ها تعداد زنان متاهل ۲۶۰ نفر با توجه به حجم جامعه که حدود ۸۰۰ نفر بوده است انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل (الف) پرسشنامه سبک های دلبستگی (RAAS) (ب) پرسشنامه رضایت زناشویی اینریچ (ج) پرسشنامه شادکامی آکسفورد بود. ابتدا داده ها با استفاده از آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار، فراوانی، جداول و نمودار مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند و سپس با توجه به طرح پژوهش حاضر که از نوع توصیفی-همبستگی می باشد برای تحلیل داده ها از آزمون های آماری مانند همبستگی پیرسون برای بررسی فرضیه های پژوهش استفاده شد. بر اساس یافته های به دست آمده بین سبک های دلبستگی با رضایت زناشویی و شادکامی رابطه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، رضایت زناشویی ، شادکامی