رابطه سطح هویت یابی جنسی با شاخص های سلامت روان و نقش تعدیلگر حمایت اجتماعی آنلاین در جمعیت ایسکشوال ایران

در دهه های اخیر ایسکشوالیتی به عنوان یک گرایش جنسی معتبر در ادبیات روانشناسی جایگاه خود را تثبیت کرده است، اما تجربه زیسته افراد ایسکشوال در بسترهای فرهنگی غیرغربی به ویژه ایران همچنان در هاله ای از ابهام قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سطح هویت یابی جنسی و شاخص های سلامت روان و نیز تحلیل نقش تعدیل گر حمایت اجتماعی آنلاین در جمعیت ایسکشوال ایران انجام شد. این مطالعه توصیفی همبستگی بر روی ۲۱۵ فرد خودشناسای ایسکشوال ساکن ایران (۶۴.۲ درصد زن با میانگین سنی ۲۶.۸ سال) که به روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شده بودند اجرا گردید. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس نقاط عطف هویت جنسی و نسخه کوتاه مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس بود. تحلیل های همبستگی پیرسون نشان داد که سطح هویت یابی با افسردگی، اضطراب و استرس رابطه منفی و با رفاه روان شناختی رابطه مثبت و معنادار دارد. نتایج آزمون تی مستقل آشکار ساخت که اعضای فعال کامیونیتی های آنلاین در مقایسه با اعضای غیر فعال به طور معناداری از افسردگی و اضطراب کمتر و رفاه روان شناختی بالاتری برخوردارند. تحلیل رگرسیون چندگانه تایید کرد که سطح هویت یابی قوی ترین پیش بین رفاه روان شناختی است و حتی پس از کنترل استرس، اقلیت سهمی مستقل در تبیین شاخص های سلامت روان دارد. این یافته ها بر نقش محوری هویت یابی جنسی و حمایت همتایان آنلاین به عنوان عوامل محافظت کننده در سلامت روان افراد ایسکشوال ایرانی تاکید می کنند و تلویحات مهمی برای طراحی مداخلات بالینی حساس به فرهنگ به همراه دارند.

کلیدواژه ها:

ایسکشوالیتی ، هویت یابی جنسی ، سلامت روان ، حمایت اجتماعی آنلاین ، استرس اقلیت