اثر بخشی ذهن آگاهی بر نارساخوانی اختلال دیکته و آیین نگارش در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری مقطع ابتدایی شهرستان نیریز

هدف این مقاله بررسی اثر بخشی ذهن آگاهی بر نارساخوانی اختلال دیکته و آیین نگارش در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری مقطع ابتدایی شهرستان نیریز بود. طرح پژوهش نیمه تجربی همراه با پیش آزمون – پس آزمون با گروه آزمایشی و گروه کنترل با جامعه آماری متشکل از دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان نیریز که به علت برگزاری آزمون دیکته و نگارش از کتاب فارسی نمونه ها فقط از یک پایه تحصیلی انتخاب شدند. نمونه مورد مطالعه شامل تعداد ۳۰ نفر از افراد جامعه آماری بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی به دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار اندازه گیری تحقیق حاضر به چک لیست بررسی نشانگان نارساخوانی سلیمی تیموری (۱۳۸۵) آزمون دیکته و نگارش از کتاب فارسی بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی شامل تحلیل کواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد ذهن آگاهی بر نارساخوانی (۲^=۰/۵۴)، اختلال دیکته (۲^=۰/۶۳) و آیین نگارش (۲^=۰/۶۵) در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری مقطع ابتدایی شهرستان نیریز موثر است. در نتیجه گیری کلی نتایج این پژوهش می تواند به طراحی برنامه های آموزشی توانبخشی – مبتنی بر ذهن آگاهی برای دانش آموزان دارای اختلال یادگیری کمک کند و گامی موثر در جهت کاهش مشکلات تحصیلی و افزایش خودکارآمدی این گروه از یادگیرندگان باشد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، نارساخوانی اختلال ، دیکته آیین نگارش ، اختلال یادگیری