تاثیر ترافیک شهری بر آلودگی هوا و راهبردهای حمل و نقل

رشد شتابان شهرنشینی، افزایش جمعیت و توسعه استفاده از وسایل نقلیه موتوری در دهه های اخیر موجب افزایش تراکم ترافیکی و تشدید آلودگی هوا در بسیاری از کلان شهرهای جهان شده است. بخش حمل و نقل به عنوان یکی از مهم ترین منابع انتشار آلاینده های جوی، سهم قابل توجهی در انتشار ذرات معلق، اکسیدهای نیتروژن، مونوکسیدکربن و گازهای گلخانه ای دارد. مطالعات نشان می دهد که افزایش تراکم ترافیکی و وابستگی به خودروهای شخصی با کاهش کیفیت هوا، افزایش بیماری های قلبی و تنفسی و افزایش هزینه های اقتصادی و اجتماعی همراه است. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر ترافیک شهری بر آلودگی هوا و تحلیل راهبردهای حمل و نقل پایدار در کاهش این معضل زیست محیطی است. پژوهش از نوع کاربردی و به روش توصیفی تحلیلی انجام شده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، مقالات نمایه شده در پایگاه های علمی معتبر و گزارش های تخصصی گردآوری شده اند. همچنین شهر تهران به عنوان مطالعه موردی انتخاب شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که توسعه حمل و نقل عمومی، استفاده از خودروهای برقی، گسترش زیرساخت های دوچرخه سواری، مدیریت هوشمند ترافیک و محدودسازی استفاده از خودروهای شخصی می تواند نقش موثری در کاهش انتشار آلاینده ها و بهبود کیفیت هوای شهری ایفا کند. یافته ها همچنین بیانگر آن است که تحقق اهداف توسعه پایدار شهری مستلزم برنامه ریزی یکپارچه در حوزه حمل و نقل و محیط زیست است.

کلیدواژه ها:

ترافیک شهری ، آلودگی هوا ، حمل و نقل پایدار ، حمل و نقل عمومی ، مدیریت ترافیک ، تهران