تبیین مدل طبیعت گرای متعالی در طراحی هتل بیمارستان؛ رویکردی برای پیوند معماری، طبیعت و فناوری

گست میان انسان معاصر و طبیعت در معماری بیمارستان ها و مراکز اقامتی درمانی یکی از چالش های اساسی عصر حاضر است. پژوهش پیش رو با هدف تبیین یک چارچوب نظری مناسب برای طراحی هتل بیمارستان با رویکرد طبیعت گرایی انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی مبتنی بر مطالعات اسنادی و کتابخانه ای است. در این مقاله ابتدا آراء اندیشمندان غربی و اسلامی پیرامون طبیعت تحلیل شده و سپس سیر تحول تعامل انسان و طبیعت در سه مدل ارگانیک، فراارگانیک، سلطه بر طبیعت و شبه ارگانیک صنعتی بررسی می گردد. یافته ها نشان می دهد که هیچ یک از نگرش های صرفا مکانیک گرا یا حکمت گرا به تنهایی پاسخگوی نیاز معماری معاصر ایران نیست. در نهایت مدل فرا تکنو ارگانیک به عنوان بستر تعامل و نگرش طبیعت گرای متعالی به عنوان چارچوب نظری جدید ارائه می شود. این مدل با تلفیق نگاه تسخیری قرآن به طبیعت، بهره گیری از دستاوردهای فناورانه و حفظ هماهنگی اکولوژیک می تواند مبنای طراحی گونه ای از معماری سلامت قرار گیرد که هم به جسم و هم به روح بیماران توجه دارد.

کلیدواژه ها:

طبیعت گرای متعالی ، هتل بیمارستان ، معماری ارگانیک ، فرا تکنو ارگانیک ، گردشگری سلامت