مدیریت ریسک حریق در ابنیه شهری با تاکید بر نقش کارشناس ایمنی رویکردی نظام مند به کاهش مخاطرات شهری

حریق یکی از مهمترین مخاطرات تهدیدکننده ابنیه شهری است که می تواند پیامدهای گسترده ای در حوزه های انسانی، اقتصادی و عملکردی ایجاد کند. افزایش تراکم، جمعیت، پیچیدگی سامانه های تاسیساتی، تغییرات کاربری و فرسودگی زیرساخت ها، ضرورت استقرار نظام جامع مدیریت ریسک حریق را دو چندان کرده است. هدف این پژوهش تبیین چارچوب نظام مند مدیریت ریسک حریق در ابنیه شهری و تحلیل نقش کارشناس ایمنی در ارتقای اثر بخشی این نظام است. روش پژوهش حاضر تحلیلی توصیفی و مبتنی بر بررسی اسناد و استانداردهای بین المللی حوزه مدیریت ریسک و ایمنی حریق است. بر اساس استاندارد ۳۱۰۰۰ ISO، «مدیریت ریسک فعالیتی هماهنگ برای هدایت و کنترل سازمان در رابطه با ریسک است (ISO ۲۰۱۸). همچنین در اسناد NFPA تاکید شده است که پیشگیری، کشف زودهنگام و کنترل موثر حریق از ارکان اصلی حفاظت در برابر آتش محسوب می شوند (NFPA ۲۰۲۲). یافته ها نشان می دهد که مدیریت ریسک حریق زمانی اثر بخش است که علاوه بر الزامات فنی، دارای سازوکار نظارتی تخصصی، آموزش مستمر و بازبینی دوره ای باشد. در این میان کارشناس ایمنی به عنوان عنصر کلیدی در شناسایی، خطر، ارزیابی، اولویت بندی و پایش اقدامات اصلاحی نقش تعیین کننده ای ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک حریق ، ابنیه شهری ، کارشناس ، ایمنی ، ارزیابی خطر ، ایمنی ساختمان ، تاب آوری شهری