رابطه بین سبکهای تصمیم گیری مدیران و کیفیت مدیریت بحران در آتش نشانی مشهد

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های تصمیم گیری مدیران و کیفیت مدیریت بحران در سازمان آتش نشانی شهر مشهد انجام شده است. مدیریت بحران در سازمان های اورژانسی از اهمیت حیاتی برخوردار بوده و توانایی مدیران در اتخاذ تصمیم های سریع، دقیق و اثر بخش در شرایط بحرانی می تواند تاثیر مستقیمی بر نتایج عملیاتی و ایمنی جان انسان ها داشته باشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی مدیران و فرماندهان عملیاتی سازمان آتش نشانی مشهد به تعداد ۲۱۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبق های ۱۵۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد شده سبک های تصمیم گیری اسکات و بروس (۱۹۹۵) و پرسشنامه محقق ساخته کیفیت مدیریت بحران استفاده شد. روایی ابزارها از طریق روایی محتوا و سازه و پایایی آنها از طریق ضریب آلفای کرونباخ (۰.۸۷) و (۰.۸۳) تایید گردید. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام شد. یافته ها نشان داد که سبک های تصمیم گیری عقلایی (p<۰.۰۱, r=۰.۵۸) و شهودی (p<۰.۰۱, r=۰.۴۴) رابطه مثبت و معناداری با کیفیت مدیریت بحران دارند در حالی که سبک اجتنابی رابطه منفی و معناداری (p<۰.۰۱, r=−۰.۳۶) با این متغیر داشت. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که سبک های تصمیم گیری مدیران در مجموع ۴۸ درصد از واریانس کیفیت مدیریت بحران را تبیین می کنند. بر اساس یافته ها پیشنهاد می شود که برنامه های آموزشی برای تقویت سبک های تصمیم گیری عقلایی و شهودی در مدیران آتش نشانی طراحی و اجرا گردد.

کلیدواژه ها:

سبک های تصمیم گیری ، مدیریت بحران ، آتش نشانی مشهد ، تصمیم گیری عقلایی ، تصمیم گیری شهودی ، سازمان های اورژانسی