تحلیل عدالت فضایی در نواحی مختلف شهر رشت با تاکید بر نحوه توزیع خدمات عمومی

پژوهش حاضر با هدف تحلیل میزان عدالت فضایی در نواحی مختلف شهر رشت با تاکید بر نحوه توزیع خدمات عمومی شهری انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است. داده ها و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای و اسنادی و همچنین با مراجعه به سازمان ها و نهادهای مرتبط گردآوری شده است. به منظور تحلیل وضعیت توزیع خدمات عمومی در سطح نواحی مختلف شهر رشت از شاخص هایی نظیر سرانه خدماتی، شعاع عملکرد، ضریب پراکندگی کاربری ها و همچنین تکنیک تصمیم گیری چند معیاره تاپسیس (TOPSIS) استفاده شد. نتایج تحلیل ضریب پراکندگی کاربری ها نشان داد که بیشترین میزان پراکندگی در سطح شهر مربوط به کاربری آموزشی و پس از آن کاربری اداری انتظامی است که بیانگر توزیع نسبتا گسترده این کاربری ها در سطح شهر می باشد. در مقابل، کمترین میزان ضریب پراکندگی به کاربری تجاری خدماتی و پس از آن کاربری گردشگری-پذیرایی اختصاص دارد که حاکی از تمرکز نسبی این خدمات در بخش های محدودی از شهر است. همچنین نتایج حاصل از به کارگیری تکنیک تاپسیس برای رتبه بندی میزان برخورداری نواحی پنجگانه شهر رشت از خدمات عمومی شهری نشان داد که ناحیه ۱ به عنوان برخوردارترین ناحیه از نظر دسترسی به خدمات عمومی شناخته می شود. پس از آن نیز به ترتیب نواحی ۲، ۴، ۳ و در نهایت ناحیه ۵ در سطوح بعدی برخورداری قرار دارند. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که توزیع خدمات عمومی در شهر رشت از الگوی کاملا متعادلی برخوردار نیست و میان نواحی مختلف شهر از نظر سطح دسترسی به خدمات شهری تفاوت هایی مشاهده می شود؛ موضوعی که ضرورت توجه بیشتر مدیران و برنامه ریزان شهری به سیاست های توزیع عادلانه خدمات و امکانات شهری را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

عدالت ، فضایی ، خدمات عمومی شهری ، توزیع فضایی خدمات ، مدل تاپسیس (TOPSIS) ، شهر رشت