بررسی اثر میکروسرفیسینگ بر کاهش ترک های سطحی و افزایش دوام روسازی در مسیرهای پرتردد

افزایش بار ترافیکی وسایل نقلیه سنگین در محورهای پرتردد، ایران نظیر محور فیروزآباد-جم، منجر به بروز ترک های سطحی، افت عملکرد روسازی و کاهش عمر بهره برداری آن شده است. استفاده از روش های نگهداری پیشگیرانه نظیر میکروسرفیسینگ به عنوان راهکاری موثر برای بهبود عملکرد و افزایش دوام روسازی در سطح بین المللی مطرح است. هدف پژوهش حاضر ارزیابی فنی و اقتصادی اجرای میکروسرفیسینگ به ضخامت ۲.۵ سانتی متر با استفاده از مصالح تولیدی شرکت کندوان پارس و بررسی عملکرد آن در شرایط واقعی محور فیروزآباد - جم است. پس از اجرای لایه محافظ، عملکرد آن با استفاده از آزمون های مقاومت به سایش مرطوب (WTAL)، چرخ بارگذاری شده (LWT) و آونگ بریتانیا (BPT) ارزیابی شد. نتایج آزمون ها نشان داد که اجرای میکروسرفیسینگ منجر به کاهش ۳۰ درصدی نرخ رشد ترک های سطحی، کاهش در افت مصالح سطحی (WTAL)، و کاهش ۲۰ درصدی در تغییر شکل پلاستیک (LWT) شد. همچنین ضریب اصطکاک سطح (BPT) به طور متوسط ۱۲ درصد افزایش یافت. تحلیل اقتصادی نیز نشان داد که مصرف آسفالت تا ۱۷٪ کاهش یافته و عمر بهره برداری روسازی حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد افزایش یافته است.

کلیدواژه ها:

میکروسرفیسینگ ، دوام روسازی ، آزمون WTAL ، ترک های سطحی ، تحلیل اقتصادی ، محور فیروزآباد-جم