بهینه سازی مبتنی بر مدل سازی اطلاعات ساختمان در مدیریت پروژه های ساختمانی: مروری بر رویکردهای زمان بندی، مونتاژ و تخصیص منابع

ادغام مدل سازی ساختمان (BIM) با الگوریتم های بهینه سازی به عنوان یک رویکرد دگرگون کننده در مدیریت نوین پروژه های ساختمانی مطرح شده است. این مقاله مروری، پنج مطالعه کلیدی در بازه زمانی ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۶ را بررسی می کند که به طور جمعی رویکردهای مبتنی بر BIM را در زمینه زمان بندی سازه ای، بهینه سازی مونتاژ خارج از محل، زمان بندی چندهدفه ساخت؛ مکانیابی جرثقیل برجی و تجهیزات کارگاهی مبتنی بر Active BIM، و همچنین نقش ترکیبی BIM و هوش مصنوعی (AI) در ساخت و ساز پایدار مورد مطالعه قرار داده اند. در تمامی این پژوهش ها یک مفهوم مشترک مشاهده می شود BIM به تنهایی صرفا به عنوان یک مخزن غیر فعال اطلاعات عمل می کند اما هنگامی که با روش های بهینه سازی - از برنامه ریزی ریاضی دقیق و الگوریتم های ژنتیک گرفته تا اصول ساخت ناب و تحلیل های مبتنی بر هوش مصنوعی – ترکیب می شود، به بستری فعال برای پشتیبانی تصمیم گیری تبدیل می گردد که قادر است مسائل پیچیده و چندمعیاره برنامه ریزی ساخت را حل کند. نتایج کلیدی نشان می دهد سیستم های مبتنی بر BIM می توانند عدم قطعیت در زمان بندی پروژه را به طور قابل توجهی کاهش دهند، بهره وری مصالح را افزایش دهند، امکان مقایسه هم زمان سناریوهای اجرایی را فراهم کنند و از بهینه سازی پایدار منابع پشتیبانی نمایند. با این حال، شکاف های مهمی همچنان باقی مانده است؛ از جمله: استفاده محدود از بهینه سازی چندهدفه با بیش از چهار هدف، چالش های interoperability قابلیت تبادل داده بین نرم افزارها، استفاده ناکافی از BIM در حوزه پایداری مرتبط با مصالح نسبت به کاربردهای هزینه و زمان. این مقاله در پایان پیشنهادهایی برای تحقیقات آینده ارائه می دهد که بر نیاز به خطوط انتقال داده استاندارد، ادغام گسترده تر هوش مصنوعی و اعتبارسنجی تجربی رویکردهای BIM-Optimization در بازارهای مختلف ساخت و ساز تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM) ، بهینه سازی ، زمان بندی ساخت ، بهینه سازی چندهدفه ، هوش مصنوعی ، ساخت و ساز پایدار