چارچوب یکپارچه توسعه شهری پایدار با رویکرد مهندسی شهرسازی، طراحی منظر و بهینه سازی زیرساخت ها

افزایش جمعیت شهری و فشار بر منابع طبیعی نیازمند توسعه شهرهای پایدار و بهینه سازی زیرساخت هاست. طراحی شهری و مهندسی منظر به عنوان ابزارهای اصلی برنامه ریزی، نقش حیاتی در ایجاد شهرهای مقاوم، کارآمد و با کیفیت زندگی بالا ایفا می کنند. هدف پژوهش حاضر ارائه چارچوب یکپارچه برای توسعه شهری پایدار با تاکید بر مهندسی شهرسازی و طراحی منظر است. این تحقیق به روش توصیفی - تحلیلی انجام شده و ابعاد مختلف توسعه شهری شامل برنامه ریزی فضایی، مدیریت منابع طبیعی، طراحی منظر شهری، حمل ونقل پایدار و افزایش تاب آوری شهری بررسی شده است. یافته ها نشان می دهد که ادغام رویکردهای مهندسی شهرسازی با طراحی منظر و مدیریت منابع می تواند به کاهش اثرات محیطی، افزایش بهره وری انرژی، ارتقای کیفیت محیطی و بهبود رفاه شهروندان منجر شود. همچنین پیاده سازی شاخص های توسعه پایدار در برنامه ریزی شهری امکان پایش مستمر و بهبود تصمیم گیری را فراهم می آورد. در نهایت این پژوهش تاکید دارد که توسعه شهری پایدار نیازمند نگاه میان رشته ای، مشارکت جامعه و استراتژی های مبتنی بر داده است.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار شهری ، مهندسی شهرسازی ، طراحی منظر ، زیر ساخت شهری ، تاب آوری شهری