تحلیل فلسفی – تمدنی جایگاه کارشناس امور فرهنگی شهرداری در پرتو نظریه مدینه فاضله فارابی

شهر در تمدن اسلامی صرفا فضایی کالبدی برای سکونت انسان ها نیست بلکه بستر تحقق حیات اجتماعی، فرهنگی و اخلاقی جامعه به شمار می آید. از این رو مدیریت شهری در جوامع اسلامی باید فراتر از ارائه خدمات شهری، به هدایت فرهنگی و تقویت هویت اجتماعی شهروندان نیز توجه داشته باشد. در این میان کارشناسان امور فرهنگی در شهرداری ها به عنوان یکی از عناصر مهم مدیریت فرهنگی شهری نقش قابل توجهی در شکل دهی به فعالیت های فرهنگی، تقویت مشارکت اجتماعی و ارتقای فرهنگ عمومی دارند. با این حال جایگاه نظری و فلسفی این نقش در ادبیات علمی کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی - تحلیلی و با تکیه بر نظریه مدینه فاضله فارابی به بررسی جایگاه فلسفی و تمدنی کارشناس امور فرهنگی شهرداری می پردازد. فارابی در نظریه مدینه فاضله تحقق سعادت انسانی را در چارچوب جامعه ای مبتنی بر عقلانیت، فضیلت و نظم اجتماعی تبیین می کند و برای مدیران و نهادهای اجتماعی نقش هدایت گرانه قائل است. نتایج پژوهش نشان می دهد که از منظر فارابی مدیریت فرهنگی جامعه یکی از ارکان مهم تحقق نظم اجتماعی مطلوب محسوب می شود و نهادهایی که مسئول هدایت فرهنگی جامعه هستند در تحقق سعادت جمعی نقش اساسی دارند. بر این اساس، فعالیت های فرهنگی شهرداری می تواند در راستای ارتقای سرمایه فرهنگی شهروندان و تقویت هویت شهری معنا یابد. همچنین کارشناس امور فرهنگی در شهرداری می تواند به عنوان واسطه ای میان ساختار مدیریت شهری و فرهنگ عمومی جامعه ایفای نقش کند و زمینه تقویت فضیلت اجتماعی و انسجام فرهنگی را فراهم آورد. این پژوهش تلاش می کند با بهره گیری از مبانی فلسفه سیاسی فارابی چارچوبی نظری برای فهم بهتر جایگاه مدیریت فرهنگی شهری در جوامع اسلامی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

فارابی ، مدینه فاضله ، مدیریت فرهنگی ، شهری ، شهرداری ، حکمت اسلامی ، فرهنگ شهری