بررسی ارتباط شاخص پایداری بستر راه با میزان خرابی و هزینه های نگهداری راه های شهری

پایداری بستر راه یکی از عوامل بنیادی در عملکرد بلندمدت روسازی معابر شهری به شمار می رود و نقش تعیین کننده ای در میزان خرابی های سطحی و سازه ای و همچنین هزینه های نگهداری دارد. در بسیاری از شهرها، افزایش حجم ترافیک، شرایط اقلیمی متغیر و ضعف در کیفیت لایه های زیرین باعث کاهش دوام روسازی و افزایش هزینه های تعمیرات شده است. هدف این پژوهش بررسی ارتباط میان شاخص پایداری بستر راه و میزان خرابی روسازی و هزینه های نگهداری در راه های شهری است. در این تحقیق با تحلیل داده های مربوط به وضعیت روسازی، شاخص های خرابی و هزینه های تعمیر و نگهداری، رابطه میان کیفیت بستر راه و میزان آسیب های ایجاد شده بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که کاهش پایداری بستر راه به طور مستقیم موجب افزایش ترک ها، نشست ها و تغییر شکل های سطحی می شود و در نتیجه هزینه های نگهداری به شکل قابل توجهی افزایش می یابد. همچنین مشخص شد که سرمایه گذاری در بهبود کیفیت بستر راه در مراحل اولیه ساخت می تواند به طور قابل توجهی هزینه های بلندمدت مدیریت روسازی را کاهش دهد. یافته های پژوهش می تواند به مدیران شهری و برنامه ریزان حمل ونقل در تصمیم گیری برای بهینه سازی راهبردهای نگهداری و مدیریت روسازی کمک کند.

کلیدواژه ها:

پایداری بستر راه ، خرابی ، روسازی ، نگهداری راه شهری ، مدیریت روسازی ، هزینه های تعمیر و نگهداری