الگوی مدیریت ریسک حریق در ساختمانهای شهری با تاکید بر نقش سازمان آتش نشانی در پیشگیری و کاهش حوادث

حریق در ساختمانهای شهری یکی از مهمترین تهدیدهای ایمنی در شهرهای معاصر به شمار می آید و پیامدهای آن تنها به خسارت های مالی محدود نمی شود بلکه با تهدید جان شهروندان، تضعیف امنیت روانی، اختلال در خدمات شهری و افزایش هزینه های مدیریت بحران همراه است. پیچیدگی ساخت و سازهای جدید، افزایش تراکم شهری، تغییر کاربری برخی ساختمان ها، فرسودگی بخشی از بافت های شهری و ضعف در رعایت ضوابط ایمنی زمینه بروز و گسترش حوادث آتش سوزی را تشدید کرده است. در چنین شرایطی مدیریت ریسک حریق باید از رویکرد صرفا واکنشی فاصله گرفته و بر پیشگیری، شناسایی خطر، آمادگی، نظارت و مداخله زودهنگام استوار شود. مقاله حاضر با هدف تبیین الگوی مدیریت ریسک حریق در ساختمان های شهری و بررسی نقش سازمان آتش نشانی در پیشگیری و کاهش حوادث به صورت مروری انجام شده است. در این مقاله، ابعاد اصلی ریسک حریق شامل ویژگی های کالبدی، ساختمان، رفتار بهره برداران، وضعیت دسترسی، تجهیزات ایمنی، نظارت شهری و آمادگی سازمانی بررسی شده است. یافته ها نشان می دهد که کاهش موثر حوادث آتش سوزی مستلزم پیوند میان ارزیابی خطر، آموزش عمومی، بازرسی مستمر، اولویت بندی ساختمان های پرخطر و تقویت هماهنگی بین بخشی است. بر این اساس، سازمان آتش نشانی می تواند از یک نهاد عملیاتی صرف به کنشگری راهبردی در مدیریت ایمنی شهری تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک حریق ، ساختمان های شهری ، سازمان آتش نشانی ، کاهش حوادث