مدیریت ریسک تخلفات ساختمانی در بافتهای فرسوده با تاکید بر شاخصهای ایمنی بهداشت و محیط زیست شهر

رشد شتابان شهرنشینی و گسترش ساخت و ساز در بسیاری از شهرها موجب افزایش تخلفات ساختمانی، به ویژه در بافتهای فرسوده شده است. این تخلفات علاوه بر پیامدهای کالبدی و حقوقی میتوانند تهدیدی جدی برای ایمنی، سلامت و کیفیت محیط شهری باشند. بافتهای فرسوده به دلیل تراکم بالا، ضعف زیرساختها، معابر کم عرض، فرسودگی سازه ها و محدودیت دسترسی خدمات امدادی بیش از سایر بخشهای شهری در معرض خطرات ناشی از تخلفات ساختمانی قرار دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش شاخصهای ایمنی بهداشت و محیط زیست شهری در مدیریت ریسک تخلفات ساختمانی در بافت های فرسوده است. این پژوهش با رویکرد مروری به تحلیل مطالعات و اسناد علمی مرتبط با تخلفات ساختمانی، ایمنی شهری، بهداشت محیط و مدیریت شهری پرداخته است. یافته ها نشان میدهد که تخلفات ساختمانی در بافتهای فرسوده می تواند موجب افزایش خطرات سازه ای، کاهش دسترسی امدادی، تشدید آلودگیهای محیطی و تهدید سلامت ساکنان شود. نتایج پژوهش بیانگر آن است که توجه به شاخصهای ایمنی، بهداشت و محیط زیست شهری در فرایند مدیریت شهری و تصمیم گیریهای مرتبط با تخلفات ساختمانی میتواند به کاهش ریسکهای شهری و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان کمک کند. همچنین رویکرد پیشگیرانه در مدیریت شهری و تقویت نظارت بر ساخت و ساز در بافتهای فرسوده از عوامل مهم در کنترل این مخاطرات به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

تخلفات ساختمانی ، مدیریت ریسک شهری ، بافتهای فرسوده ، ایمنی شهری ، بهداشت محیط ، محیط زیست شهری