بهبود فضاهای سبز عمومی شهر شیراز

توسعه شهرنشینی، کمبود فضای فیزیکی در خانه از جمله در آپارتمان ها، آمد و شد پرحجم خودروها و ایجاد شلوغی در خیابان ها، مشاغل سخت، پیچیده و پرتنش روزانه با رشد جوامع بشری موجب شده تا توجه به فضای سبز، سیما و منظر در شهرها مورد توجه قرار گیرد. پراهمیت بودن فضای سبز، سیما و منظر در شهرها با توجه به نقشی که در بهداشت روانی شهروندان دارد، به عنوان معیار و شاخص توسعه در هر شهر به شمار می روند و مدیران و مسئولان شهری نسبت به این مهم توجه اساسی و قابل ملاحظه ای دارند. هر چند حضور نوجوانان و جوانان در خیابان ها، معابر و کوچه ها و مشغول شدن به بازی و ایجاد سروصدا و مزاحمت برای سایرین بیانگر کمبود فضای فیزیکی و مناسب برای تفریح و سرگرمی در شهر شیراز را می رساند. کمبود فضای سبز مناسب برای سرگرمی، بازی و تفریح اقشار مختلف موجب شده تا نوجوانان و جوانان گاه و بیگاه در ساعات مناسب و نامناسب در سطح معابر و در مقابل اماکن خصوصی و عمومی تجمع کنند که روی ناخوشی را به شهر شیراز بخشیده و نیاز است مسئولان شهری نسبت به این مطالبه به حق و عمومی مردم توجه کافی و درخور داشته باشند و در جهت رفع نیاز شهروندان اقدامات عملی و مقتضی را داشته باشند. توزیع نامتوازن فضای سبز در شهر شیراز موجب شده تا عده ای حتی سالانه نیز نتوانند به پارک ها و فضای سبز دسترسی داشته باشند و در اوج فصل اوقات فراغت که ایام گرم تابستان است، از حداقل ها در فضای سبز شهری برخوردار شوند. نتایج این پژوهش نشان داد که مهم ترین عوامل در توسعه پارک ها و فضاهای سبز عمومی شهر شیراز بر اساس استانداردهای موجود توسط مدل AHP که عدم توجه به آنها موجب افزایش هزینه های نهان و آشکار خواهد شد، به ترتیب عدم تامین بودجه مقرر، بسترسازی مناسب شهری برای فضای سبز، نظارت ضعیف در اجرای پروژه ها، توانمندسازی در سطح شهر شیراز، تخصیص ناکافی نیروی انسانی برای فعالیت ها، ضعف دستگاه اجرا، ناتوانی مالی پیمانکاران و عدم درک اهمیت بسترسازی مناسب شهری برای فضای سبز است که دارای شش رتبه اول می باشند.

کلیدواژه ها:

بهبود فضاهای سبز ، فضاهای سبز عمومی ، شیراز ، دسترسی و امکان استفاده عمومی ، مدیریت شهری ، شهرداری